پرده سینما

نقش گویی در چارچوب؛ گفتگو با ژرژ پطروسی دوبلور و مدیر دوبلاژ سینمای ایران

نیروان غنی پور

 

 

 

 

 

 

 

 

 

شنیدن خبر خوش بازگشت ژرژ پطرسی به ایران که به شکل عجیبی نبود صدایش در بسیاری از آثار دوبله شده یک دهه اخیر احساس می شد (به ویژه برای نسل ما که خاطرات شیرینی با صدای پر شور و حالش به جای شخصیت های کارتونی رابین هود و ماسک داشتیم) پیش آمد خجسته ای بود که در آغاز سال نو برایم حاصل شد. به قول حضرت حافظ:

 

روز هجران  و شب فرقت یار آخر شد        زدم این فال و گذشت اختر و  کار آخر شد

 

شکر ایزد که به اقبال کله گوشه گل              نخـوت باد دی و شوکت خار آخر شد

 

بعد ها بود که ارزش صدای ژرژ بر قامت شخصیت غریبی چون گوست داگ در نظرمان بیشتر شد.

خوشبختانه با همکاری وپیگیری های مستمر دوست و همکارم محمدرضا کلانتر قرار گفتگو با ژرژ پطرسی میسر شد. این گفتگو  در روزی بهاری و در محل موزه هنرهای معاصر تهران صورت گرفت و نکته جالب توجه در این بین برپایی آثار نقش  و نگارهای قهوه خانه ای و داستان های مذهبی در محل موزه بود که به همراه ژرژ به تماشای آن ها رفتیم  و ایشان با حس و ذوقی سرشار از هنر ناب اصیل ایرانی برایمان گفت  و ما هم از نقش گویی ماندگارش به جای  یکی از بهترین شمایل های تاریخی_مذهبی  سینمای ایران یعنی شخصیت عبدالله  نصرانی فیلم روز واقعه برایش گفتیم.

معتقدم که ژرژ پطرسی از آن دست گویندگان مؤلفی  است که نقش ها را با صدایشان تالیف  می کنند هرچند که ایشان با فروتنی اعتقادی به این موضوع نداشتند.راستی  نظر شما در این باره چیست؟پیشنهاد می کنم مطالعه این گفتگو را از دست  ندهید.

 

نیروان غنی پور

 

 

نقش گویی در چارچوب

 

گفتگو با ژرژ پطروسی

 

ژرژ پطروسیغنی پور)در ابتدای گفتگوی مان می خواهم بدون تعارف به این نکته اشاره کنم که بسیار خوشحالم می توانم پرسشی مهم و کلیدی را از حضورتان به پرسم، پرسشی که همواره درباره شیوه کارتان در ذهنم وجود داشته و حالا می توانم با آسودگی پطروسیش را از خودتان دریافت کنم و آن این که به تعبییری انرژی، شور و شعفی در صدا و نقش گویی هایتان وجود دارد که به واقع در تاریخچه دوبلاژ کم نظیر است و مخاطب نوعی شادی پنهان را پس از شنیدن، در صدای تان احساس می کند، حالا می خواهد نقش مکمل باشد یا نقش اصلی جوری حس علاقه مندی گوینده نقش را به بیننده القا می کند.این نکته به جنس صدایتان بر می گردد یا به نوع نگاه متفاوتی که نسبت به کار دارید؟

 

پطروسی)راستش تا حالا به این قضیه که مطرح کردید این جوری فکر نکرده بودم و خوشحالم می شنوم صدایم انرژی مثبتی به مخاطب می دهد. به هر حال مقداری اش به جنس صدا مربوط می شود، برای نمونه زنده یاد عطاء الله کاملی هم این خصوصیات را داشتند، صدایش مملو از انرژی بود حتی حرف زدن معمولی اش هم پر از اشتیاق بود شاید این خصوصیات در من هم باشد.

 

غنی پور) البته  زنده یاد کاملی صدایشان با نوعی صلابت و تحکم نیز همراه بود.

 

پطروسی)نه همیشه، نقش های متفاوتی هم داشتند اما  به واقع آن صدا گرم، پر از انرژی، زیبایی و زندگی بود حالا شاید به نوعی این مشخصات شامل من هم بشود که حتما مایه افتخارم خواهد بود ولی به نظرم مقدار زیادش هم به نوع کار و چگونگی برخورد با آن بر می گردد باید به عنوان دوبلور شخصیت مورد نظر را در فیلم دید، شناختش و سپس خود را با آن هم سو کرد آن هنگام کار به صورت درست اجرا خواهد شد.

 

غنی پور)این احساس را تا اینجای گفتگوی مان نسبت به شما پیدا کردم که مقوله دوبلاژ را بیشتر فن و تکنیک می دانید و قضیه را زیاد عمیق نمی بینید.

 

پطروسی)چرا  اتفاقا عمیق می بینم.منتها نه به آن صورت که قبلا مطرح کردید، شما قبل از ضبط گفتگو، بحث گوینده مؤلف را مطرح کردید که من اعتقادی ندارم ما دوبلورها مؤلف باشیم.

 

غنی پور)حالا که بحث گوینده مؤلف مطرح شد به پرسش اول  پیوند می زنم که آن شور و شعف  در نقش گویی تان را می توان در دو نمونه شاخص این موضوع جستجو کرد. یکی صدای نقش مدیر گراند هتل سریال هزاردستان (با نقش آفرینی زنده یاد منصور والا مقام) و دیگر نقش گویی به جای شخصیت اشتولتز (با بازی یوری بوگاتیریوف) در دوبله دوم فیلم ابلوموف (اثر نیکیتا میخالکوف) که بی تعارف این نقش ها توسط شما تألیف شده و در هر دو شور و حرارت خاصی دیده می شود.

 

ابلوموفپطروسی)متأسفانه دوبله ابلوموف را به یاد نمی آورم. ببینید! مؤلف بودن داستان دیگری دارد و هنوز خود را مؤلف نمی دانم. در حرفه دوبله می باید در چارچوب آن چیزی که در تصویر هست کار کنید. کم یا زیاد شدن از این حد موجب صدمه رسیدن به اثر خواهد شد. من تألیفی در این کار نمی بینم فقط حواس گوینده باید آن قدر جمع باشد که از هیچ نکته ای در فیلم سرسری نگذرد و با اشراف کامل نسبت به موضوع و شخصیت های اثر کارش را ارایه کند نه کمتر و نه بیشتر؛ و همانی که در فیلم آمده پس دهد. این موضوع مقدار زیادش مربوط به تکنیک و تجربه است و ما بقی اش ویژگی های خاصی است که یک گوینده باید برای کار دارا باشد.

 

کلانتر)شما معتقد هستید که دوبله چیزی فراتر از آن نیست که دوبلور، لحن بازیگری را بگیرد و آن را با صدایش ارایه کند؟

 

پطروسی)ببینید، اگر این کار را کند از آن شخصیت فیلم خارج می شود، از آن چارچوب بیرون می آید. شاید در ابتدا بهتر به نظر رسد ولی به اصطلاح عین جنس نیست، ما اجازه نداریم چیزی کمتر یا بیشتر از آن کار ارایه کنیم. دوبلور خوب کسی است که ظرایف را در چهره و حالات بازیگر ببیند و آن ها را در اجرای خود نشان دهد. نکته ای که می خواهم بگویم شاید حرف روایی نباشد ولی به هر حال امکانش وجود دارد که این ظرایف در لحن خود بازیگر نباشد اما ما به عنوان افرادی که کار را از بیرون می بینیم شاید بتوانیم نکاتی را پیدا کرده و با صدای مان تصویر را پُرتر و شکیل تر کنیم ولی با وجود این حق نداریم دیالوگ ها را تغییر دهیم.

 

غنی پور)شما با بحث  تألیف صدا مخالفید؛ اما نمونه  ای را برایتان می آورم که توسط شما شخصیت پردازی صدایی شده، بازی بازیگر را در ارتفاع بالایی قرار داده و هم چنین در ماندگاری آن در ذهن مخاطب نقش انکارناپذیری داشته است و آن نقش عبدالله نصرانی (با بازی علی رضا شجاع نوری) در فیلم روز واقعه است. آن شهود و کنجکاوی را که نسبت به دانستن ندای حقیقت پیدا می کند به شیوایی در صدای شما نیز منعکس شده و به شاهکاری ماندنی تبدیل گردیده است.

 

پطروسی)خُب، این  تعارف زیبای شماست، ولی من خارج از آن چارچوب تصویر کاری نکردم. آن نقش در قالب موضوع داستان و دیالوگ ها همان طور باید کار می شد. باید به آن قالب تصویر و حرکات صورت دقت کرد حتی در بیشتر زمان ها مونتاژ فیلم هم به شیوه نقش گویی کمک می کند که با تند و کند شدن ریتم فیلم چگونه لحن صدا را جا به جا کرد.

 

کلانتر)شما قبول دارید که با صدای یک دوبلور می شود بازی یک بازیگر را بهتر جلوه داد و آن شخصیت را برجسته تر نمود؟

 

پطروسی) بله، همان طور که می تواند خراب اش کند. در واقع مانند لبه تیغ می ماند، گاهی اوقات به دیده شدن نقش بازیگر کمک می کند ولی مهمترین نکته این است که چیزی ازنقش کم نشود.

 

کلانتر)شما  در دوبله روز واقعه چه کار خاصی انجام دادید؟

 

پطروسی)چارچوبی را که داشتم رعایت کردم. اگر خوب شده به همین دلیله که سعی داشتم همه نقش گویی ها با فضای کلی فیلم همخوانی داشته باشد. وقتی شما جمله ای را به هنگام ضبط می گویید باید حواستان به جمله های سایر گویندگان هم باشد تا آگاه شوید نقشی را که می گویید در چه موقعیتی قرار دارد و  در این لحظه جمله ها به چه منظوری گفته می شوند؟ دقیقا به هنر بازیگری می ماند که مثلا از نقطه الف تا ی شخصیتی ساخته می شود. دربین این نقاط جاهایی ست که به هر حال شاخصه و حتی اوج و فرود دارد. آن کشمکشی که موجب به سرانجام رسیدن این نقش می شود، شما هر لحظه باید این را ببینید. نقش عبدالله شخصیت مبهوتی دارد با ندایی که می شنود تمام زندگی اش زیر و رو می شود؛ حتی در روز عروسی اش با دختری که پس از تحمل کلی مشقت به وصالش رسیده، همه را رها می کند و به دنبال حقیقت می رود. آن ندا عبدالله را از این جهان بیرون می کشد و جاهایی می بینیم که در اوج بی حوصلگی با آن صدا کلنجار هم می رود و مدام پرسش دارد که چرا به هدف اش نمی رسد. توجه به همین ظرایف کمک کرد تا بتوانم به قول شما این نقش را قابل قبول بگویم.البته کار تحسین برانگیز همه همکارانم را هم نباید از یاد ببریم.

 

کلانتر)زمانی  که آثار ایرانی را دوبله می کردند (هنوز هم این روند با وسعت کمتری ادامه  دارد)، به نظرم قصدشان بر این بوده که کلیت فیلم و نقش ها را ارتقا  دهند. با این نظر موافقید؟

 

پطروسی)خُب، گاهی اوقات این جوری بوده.

 

فورست ویتاکر در فیلم «گوست داگ»کلانتر)اما  درباره آثار خارجی این بحث را دارم که با دوبله می توان به کلیت فیلم کمک  کرده و حتی آن را بهتر نمود؟

 

پطروسی)شما  اشاره می کنید که با دوبله نقش  ها را بهتر کنیم. شاید بهتر است بگوییم حفظ ارزش های فیلم. این امر وقتی میسّر می شود که گوینده همه جانبه به شخصیت اصلی آن نقش نزدیک شود و حتما منظورتان فیلم های شاخص و نقش های تاثیرگذارست و گرنه فیلم های بی ارزشی را که هیچ مفهومی ندارند که نمی توان با دوبله تماشایی تر کرد.در دوبله مناسب نباید از حد خود فیلم فراتر رفت و اگر خیلی هنرمند باشیم،همانی که در اثر آمده حفظ می کنیم.

 

غنی پور)در ادامه بررسی کارنامه تان در دوبله آثار ایرانی، به یک نوع شخصیت پردازی صدایی از جانب شما می رسیم که مختص افراد زیرک، مکّار و چند لایه است که بی شکّ تفکری پشت انتخاب شما از طرف مدیران دوبلاژ این آثار بوده است. آثاری چون ناخدا خورشید و سریال امام علی(ع) که به ترتیب   به جای شخصیت های مستر فرحان (با بازی علی نصیریان) و اشعث (انوشیروان ارجمند) نقش گویی داشتید. همان طور که در قبل اشاره کردید، عوامل بسیاری برای به ثمر رسیدن نقش گویی مناسب سهیم هستند. برای مثال نقش اشعث با صدای شما خود جنس شده و خصلت های نفاق و مکاری را آشکارا در آن می بینیم ولی نقطه مقابلش مستر فرحان، چندان به دل نمی نشیند، ضمن این که منکر نقش گویی با تسلط شما در این نقش نیستم.برای در آوردن چنین نقش های خاصی،بیشتر به قابلیت صدایی متکی هستید یا بیشتر شخصیت پردازی می کنید؟

 

پطروسی)این  ها لازم و ملزوم همدیگرند یعنی یک گوینده خوب باید این توانایی را داشته باشد که نقش را شخصیت پردازی کرده، به شناسدش و بعد همراه اش شود؛ غیر از این باشد ناموفق خواهد بود. به شخصه هر دوی این نقش ها را دوست دارم و هر دو را قبول دارم.

 

غنی پور)کلاً  شخصیت های خاکستری را دوست دارید؟

 

پطروسی)آره،چون  جای کار خیلی دارند.(می خندد)

 

کلانتر)چقدر به جنس صدایتان وابسته است؟

 

پطروسی)به هر حال به عنوان دوبلور باید بسازم اش، مانند یک بازیگر که لباس و گریم مناسب به او کمک می کنند، برای گوینده هم مهمترین عامل، درک کامل و درست از شخصیت در قالب فیلم است نه خود شخصیت به تنهایی و همین طور دقت به جایگاه اش در اثر و کنشی که برای پیشبرد درام دارد. درام همواره بر اساس کشمکش ساخته می شود و شخصیت ها بر اساس خواست ها، آرزوها و بینششان عمل می کنند و بر سرنوشت هم اثر می گذارند.

 

کلانتر)اشعث از آن نقش هایی ست که به نظرم با صدای دوبلورش خیلی برجسته شده، قبول دارید؟

 

پطروسی)اصلا این تعبییر را دوست ندارم، چرا که بازیگر این نقش، صدایش جهت نقش گویی امتحان نشده و اگر به جای خودش صحبت می کرد آن وقت می شد مقایسه کرد. این موضوع مثل این می ماند که بگوییم اگر فلان کارگردان، فلان فیلم را می ساخت خیلی بهتر می شد مثلا اگر جان فورد می ساخت بهتر از هاوارد هاکز بود! به واقع نمی دانیم؟ مایه خوشحالی ام است که در چند فیلم و سریال ایرانی که مدیر دوبلاژ بودم،سعی کردم که از صدای بازیگران به جای خودشان استفاده کنم...

 

کلانتر)مانند سریال  روزی روزگاری. (ساخته امرالله احمد جو)

 

پطروسی)بله، در آنجا که خاطرات به یاد ماندنی از همکاری با خانم ژاله علو، زنده یاد خسرو شکیبایی و استاد فقید ایرج دوستدار دارم، و به نظرم یکی از بهترین نقش گویی های سریال تعلق داشت به آقای آتش تقی پور. فکر نمی کنم فرد دیگری می توانست جز خودش آن نقش را به این خوبی در آورد. خود آن صحنه یک چیز فوق العاده ست، آن سخنرانی عجیب و غریبی که می کند بسیار زیباست، هیچ امکان نداشت دوبلوری بتواند آنقدر باورپذیر کار کند. برای اینکه دوبلور می خواهد کار دیگری انجام دهد ولی تقی پور خودش بود.

 

ریچارد ریچ. نقش به یادماندنی فیلم «مردی برای تمام فصول» که صدای ژرژ پطروسی یه آن جلوه ويژه ای بخشیدغنی پور)از نقش های مشهور خاکستری که از شما به یاد داریم،شخصیت ریچارد ریچ(با بازی جان هارت) در دوبله مردی برای تمام فصول است.

 

پطروسی)آن فیلم بر اساس نمایش نامه رابرت بولت ساخته  شده و دیالوگ ها و شخصیت پردازی بسیار قوی دارد و همه عوامل سر جای خودشان هستند، بنابراین در دوبله اش نباید ذره ای کم گذاشت. حالا چقدر در این کار موفق بودم،نمی دانم.

 

غنی پور)دوبله  مردی برای تمام فصول از آن دست دوبله هایی است که ترکیب همه گویندگانش بی نقص است.

 

پطروسی)این  هنر آقای [خسرو] خسروشاهی بود.

 

غنی پور)شما  با این نظر موافقید که ترکیب  خوب گویندگان، به دوبلور در اتاق ضبط  انرژی دیگری می دهد و در تماشایی شدن کار هم تأثیر گذارست؟

 

پطروسی)هیچ  بحثی در این موضوع نیست؛ به شکل  سازبندی در ارکستراسیون می ماند که سازها بر اساس خصوصیت و نوع صدایی  که تولید می کنند، در کنار هم قرار می گیرند و این ها ریشه در علم  فیزیک دارد. در دوبله هم بدین شکل است، مجموعه متناسبی از صداها ما را به هارمونی و در انتها به زیبایی می رساند. در اینجا باید صداها کوک باشند تا با انتخابی درست، آمیزه ای از صدا شکل گیرد. از این آثار که ترکیب درستی از گویندگان را داشته خیلی زیاد در دوران کاری ام از نزدیک دیدم.

 

غنی پور)یکی از نقش های بسیار انرژی بر و نامتعارفی که شما گفتید، نقش هنری پنجم با بازی سر لارنس الیویه است.

 

لارنس اولیویه در فیلم هنری پنجمپطروسی)سر لارنس در فیلم هنری پنجم بسیار جوان است. این فیلم در اصل یکی از پروژه های تقویت روحیه انگلیسی ها در زمان جنگ جهانی بوده و به همین دلیل تولید شد. الیویه استاد بزرگی است و در اوج جوانی این فیلم را ساخت. این که چرا آقای [ناصر] طهماسب مرا برای این نقش انتخاب کردند، از خودشان باید پرسید اما جنس صدایم بر چهره آن فرمانده جوان می نشست.

 

کلانتر)برخی معتقدند صدای دوبلوری که بر چهره یک بازیگر می نشیند در کلیه کارهای آن بازیگر حفظ و ثابت شود و حتی گوینده اش تعویض نشود. آن ها این استدلال را دارند که یک دوبلور خوب آنقدر توانایی دارد که بتواند از عهده نقش های گوناگون یک هنرپیشه برآید.از طرفی عده ای عکس این قضیه را قبول دارند و می گویند صدای دوبلور باید بر اساس نوع بازی و نقش انتخاب شود نه صرفا شخص بازیگر.شما چه نظری دارید؟

 

پطروسی)به نظرم در اینجا جنس صدا مهم است.صدای یک نفر مثلا برای بازیگر 25 ساله مناسب است و برای 60 سال به بالا مناسب نیست، مگر این که بتواند صدایش را به آن پیری برساند.

 

کلانتر)در محدوده سنی 40 تا 20 سال چطور؟

 

پطروسی)بله، در این محدوده نزدیک می توان انجام  داد. ضمن این که گوینده باید بتواند نقش های مختلفی را بگوید چرا  که آن هنرپیشه توانسته نقش های خبیثانه و یا قدیسانه را بازی کند.

 

کلانتر)چقدر معتقدید صدای دوبلور می باید به صدای بازیگر نزدیک باشد؟

 

پطروسی)به صدای بازیگر که نه و معمولا چنین چیزی امکان ندارد. ولی می توان صدایی را انتخاب کرد که هم متناسب با چهره بازیگر باشد و هم با لحن واجرای او بخواند.

 

کلانتر)الان با زمان گذشته خیلی فرق کرده،مردم به فیلم های روز با زبان اصلی دسترسی دارند و نقش ها و صداهاشان را دیده و می شنوند، با دوبله یا صدای نامناسب دیدن فیلم توی ذوقشان می خورد.

 

پطروسی)برگردیم  به نقطه اول کار که اصلا دوبله  چیست؟ دوبله ترجمه زبانی فیلم است برای کمک به تماشاگر. در گذشته شخصی کل فیلم را با صدایی یکنواخت و بی حالت برای تماشاگر ترجمه و روایت می کرد؛ همه هم به این شیوه عادت کردند بعد ها عادت شد که کسانی نقش ها را به زبان فارسی بگویند و در نتیجه توقع داریم گوینده فیلم بازیگر هم باشد وبه نظرم باید هم باشد.

 

غنی پور)خب  نسل شما  این توقع را بالا برده اند.می خواهم در اینجا شاخصه دیگری از هنر شما مطرح کنم؛ بی اغراق خنده های زیبایی دارید!

 

پطروسی) (با خنده) احتمالا  چون آدم خنده رویی هستم، بعضی روزها  هم خیلی بد اخلاق می شوم که در آن ایام از خودم بدم می آید.

 

غنی پور)در این باره خاطره با مزه ای دارم که نشان می دهد خنده های تان تبدیل به شاخصی شده است. روزی سرضبط دوبله فیلمی در استودیو حضور داشتم، سکانسی بود که هنرپیشه اش بسیار می خندید و دوبلورش که گوینده تازه کاری بود خیلی تلاش می کرد تا به مانند آن بازیگر بخندد ولی مدیر دوبلاژ ازش راضی نمی شد. تا این که مدیر دوبلاژ با حالتی پرخاشگرانه گفت: «ازت خنده های ژرژی می خوام!». همان زمان این پرسش برایم بوجود آمد که خنده های آقای ژرژ ذاتی بوده و یا به مرور زمان به اصطلاح با اسقاط اضافات شکل گرفته است؟

 

پطروسی)خیلی برایم جالبه این چیزی که شما مطرح کردید. به هر حال این خنده ها و گریه ها مقدار زیادی تکنیک دارد ولی چیزی که آموختم این هست که باید همه این ها از حس سرچشمه بگیرند، اگر حس نباشد حتی با وجود تکنیک، کار قلابی می شود. حسی که از گوینده منتقل می شود شنونده هم دریافت می کند. اگر آن حس از دل برآید به دل هم می نشیند.

 

غنی پور)این نکات را زمان مدیر دوبلاژی هم به گوینده می گویید؟

 

پطروسی)این  نکات باید گفته شود. یکی از کارهای مدیر دوبلاژ تشریح صحنه و نقش ها برای گویندگان است.مدیر دوبلاژ نقطه نظراتی دارد که مانند کارگردان عمل می کند.

 

غنی پور) شما  اواسط دهه چهل وارد این حرفه شدید. چه تصوری از خود دوبله داشتید؟

 

پطروسی)همین جوری وارد این کار شدم، راستش قرار نبود زیاد هم بمانم.

 

غنی پور)از لحاظ مالی خوب بود یا فضای کار؟

 

پطروسی)من آدم  تنبلی هستم، در این فضا ماندم  تا ببینم چه می شود. آدم اداری هم نبودم که سر محل و شغل ثابتی حاضر شوم، دوست داشتم سر کاری بروم که هر روز نکته جدیدی را تجربه کنم و دوبله این فضا را در اختیارم گذاشت. در این حرفه از هر کسی فکر کنید کار یاد گرفتم. باید فضای اطراف را شناخت، نگاه کرد تا ترقی و پیشرفت نمود و گرنه تک بعدی شده و در یک حد می مانید. با خودم فکر نمی کردم حالا که من آمدم همه بروند کنار! هنوز هم این جوری فکر نمی کنم و معتقدم که دوبله جای کار بسیاری دارد، حد و پایانی را برایش تصور نمی کنم.

 

غنی پور)اولین  مدیر دوبلاژی که از صدایتان استفاده  کرد؟

 

پطروسی)آقای هوشنگ  کاظمی بودند. خلاقیت در کارش بود و نقش های خوبی را به جوانان می داد. بعدش با کسی که خیلی کار کردم، زنده یاد سعید شرافت بود که بسیار از ایشان آموختم و در کل همه همکاران برایم مهم بودند به دلیل تجربه ای که داشتند.

 

کلانتر)فضای امروز دوبلاژ را چگونه می بینید؟

 

پطروسی)اگر  نگویم مهمه ولی کار حساسی که هست، کودکان بسیاری از آثار را با صدای ما تماشا می کنند و زبان یاد می گیرند و دیگران هم به شکلی دیگر. هنوز در کارم  مخاطب را می بینم، اگر کارم نارسا و بد باشد دارم به تماشاگر اهانت می کنم. دوبله باید از این شلختگی خارج شود و نیازست که آدم های با استعداد و سازنده وارد این حرفه شوند.

 

غنی پور)همچنان به دوبله کارتون علاقه مند هستید؟

 

پطروسی)برای کارهای شاخص چرا که نه!

 


 تاريخ ارسال: 1389/3/26

نظرات خوانندگان
>>>محمدی:

سلام آقای پطروسی گرامی و ارجمند خیلی زیاد دوستتون داریم لطفا دیگه هیچوقت از ایران نرین هم نقش های طنز و هم نقش های بسیار با صلابت و محکم و هم ترکیبی از این دو خیلی به صداتون میاد صدای شما قشنگترین صدا ییه که تا حالا شنیدم شما به زیبایی تونستید تخصص و هنر و استعداد رو ترکیب کنید و نتیجه ی منحصربه فردی خلق کنید مخصوصا در به سوی جنوب و ماسک خیلی به یاد موندنی شدید امیدوارم همیشه سالم و شاد باشد با آرزوی موفقیت روز افزون ممنون از گفت و گوی شما و سایت خوبتون من هم خیلی خوشحال میشم اگه یه راه ارتباطی با آقای پطروسی وجود داشته باشه

0+0-

يكشنبه 11 خرداد 1393



>>>حسینی:

سلام خواهش می کنم ایمیل یا هر کانال ارتباطی دیگه مربوط به ژرژ پطروسی رو برام ارسال کنید یا راهنمایی ام کنید. اگر هم هیچکدوم میسر نیست به ایشان اطلاع بدید که هوادارانی مشتاق دارند که از نقاط دور کشور مشتاقانه خواهان برقراری ارتباط با ایشان هستند. با تشکر

1+0-

دوشنبه 8 مهر 1392



>>>لیلا :

من واقعا خوشحالم که کسانی مثل آقای پطرسی در اوج زیبایی صدا اینقدر متواضع هستند از ایشون بسیار تشکر میکنم و صداشون رو با گوش جان میشنوم و دوست دارم هر وقت هم صداشونو میشنوم بسیار براشون دعا میکنم که سالم و سر حال باشند

1+0-

شنبه 5 اسفند 1391



>>>بهمن:

سلام... من یکی از طرفداران صدای جناب ژرژ پطرسی هستم-تمام کارهاتون رو شنیدم ودیدم. واین پیغام من به آقای ژرز هست. جناب ژرز از خدا ممنونم که شمارو به ما داد . وازشما هم ممنونم که مفید هستید. دوستتون دارم الهی زنده باشی حالا حالاها.خدانگهدارتون.

1+0-

پنجشنبه 27 مهر 1391



>>>وحید:

به نظرم علاوه بر دوبله تمام فیلمهایی که گفته شد یکی از بهترین دوبله های فیلمها، غلاف تمام فلزی (استنلی کوبریک) بود. مدیرت دوبلاژ فوق العاده این کار رو استاد بهرام زند به عهده داشت. من چند ساله دنبال صدای نقش "جوکر " توی این فیلم می گشتم. واقعا دیوونه ی این صدا بودم، تازه فهمیدم که این صدا متعلق به استاد پطرسیه! توصیه میکنم هر کسی این فیلمو ندیده حتما ببینه و از دوبله این فیم نهایت لذت رو ببره. امیدوارم صدای آقای پطروسی خیلی بیشتر توی فیلمها شنیده بشه

0+0-

يكشنبه 20 آذر 1390



>>>زهره:

سلام وقتی در ایران نبودید واقعا جای خالی شما احساس میشد با اینکه بنده اطلاع نداشتم صدای گرمی دارید از ان صداهایی که در اعماق وجود اثر میگذارد صدایی ماندگار همیشه سالم و سربلند باشید دوستون داریم زهره

1+0-

يكشنبه 30 مرداد 1390



>>>fariba:

واقعا خوشحالیم که برگشتین!دوستون داریم زیادددددددددددددد!

1+0-

سه‌شنبه 4 مرداد 1390



>>>احسان:

با سلام صدای استاد پطروسی یکی از شیک ترین صداهایی است که در عمرم شنیده ام .بسیار دوستشان دارم.به یاد دوبله درجه یک سریال روزی روزگاری به مدیریت استاد ژرژ پطروسی.امیدوارم هزار سال سالم و سربلند باشید.

1+0-

جمعه 19 فروردين 1390



>>>امین:

سلام خدمت همگی-همیشه آرزو داشتم چهره استاد پطروسی را ببینم که چه شخصیتی جایه مدیر گراند هتل یا گوست داگ و امثالهم صحبت میکند افتخار ما ایرانی ها به این دوبله معروفمان تا ابد ماندنیست ان شالله دوبلور هایه عزیز کشورمان همیشه سلامت سر بلند سر افراز و موفق باشند

0+0-

شنبه 2 بهمن 1389



>>>افشین:

سلام من یکی از طرفداران صدای آقای ژرژ پطرسی هستم و خوشحالم که ایشان به ایران برگشته اند و دوباره صدایشان را در سریالهایی مانند مختارنامه ، ....و فیلمها می شنوم .صدای ایشان به جای نقش تام در سریال کبرا11 را فراموش نمی کنم .صدای آقای پطرسی بهترین صدا برای این بازیگر بود.

0+0-

جمعه 24 دي 1389



>>>زهرا:

من عاشق دوبله اش توی به سوی جنوب بودم !و البته ماسک ....هر جا صحبت کرده دوستدارم البته نقش هایی که یه کم مایه طنز داشته باهش رو خیلی خوب میگه !!!!

1+0-

دوشنبه 17 آبان 1389



>>>مصطفی:

با سلام اینجانب از برگشتن آقای پطروسی بسیار مشعوف شدم امیدوارم به سرنوشت آقای ماهرو گرفتار نشوند و ادامه فعالیت در دوبله را جدی بگیرند

0+0-

جمعه 12 شهريور 1389



>>>سمانه:

خیلی وقت بود که حسرت شنیدن صدای آقای پطرسی رو داشتم .رابین هود، نیکلاس کیج ،فارست گامپ، بنتون فریزر به سوی جنوب و روز واقعه همه این ها با صدای ایشون برام یک جور خاطره دلپذیر بود واقعا خوشحالم که برگشتند و امیدوارم که دوباره کارهای زیادی رو با صدای ایشون ببینم.

1+0-

يكشنبه 17 مرداد 1389



>>>maryam:

فقط مي تونم بگم از برگشتن آقاي پطروسي خيلي خيلي خوشحالم

1+0-

دوشنبه 11 مرداد 1389



>>>شبنم مهدی زاده:

با تشکر از شما.آقای ژرژ پطرسی همیشه دوبلور مورد علاقه من بوده.به خصوص صدایش به جای نقش اول سریال سرآشپز را می پرستم.

2+0-

دوشنبه 31 خرداد 1389



>>>امیر بی نیاز:

گفتگوها و مطالبی که نیروان غنی پور درباره دوبله و دوبلورها را نوشته همیشه خوانده ام.به نظرم خیلی با تسلط و با علاقه درباره دوبله می نویسد.گفنگویش با ژرژ عزیز هم بسیار خواندنی بود.خیلی بهتر از گفتکویی بود که با ژرژ در مجله فیلم چاپ شده بود.جای غنی پور در مجله فیلم خالیه ولی خوشحالم که این گفتگو را در سایتتان خواندم.

0+0-

دوشنبه 31 خرداد 1389




فرم ارسال نظرات خوانندگان

نام (ضروري):
نظر شما (ضروري):
كد امنيتي (ضروري) :
كد امنيتي تركيبي از حروف كوچك انگليسي است. توجه داشته باشيد كه كد امنيتي به كوچك و بزرگ بودن حروف حساس است.