پرده سینما

بدموقعی آتیش بیار معرکه شدی! پاسخ جواد طوسی به پرویز پرستویی

پرده سینما

 

 

 

 

 

 

 

 

بدموقعی آتیش بیار معرکه شدی...

 

آقاپرویز تو را یاد سال های ۶٠ و۶١ می اندازم که منشی دادگاه جنایی در کاخ دادگستری بودی و من چند شعبه آن طرف تر… آیا تو همان پرویز آن روزها هستی؟

 

چرا حرمت سن وسال و سابقه را نگه نداشتی و با صاحب سرمایه هم صدا شدی؟ داش آکل از پشت خنجر خورد، ولی خودش از پشت خنجر نزد.

 

 

 

جواد طوسی در «شرق» نوشت :

 

 

جواد طوسیآقاپرویز سلام. دلم نمی خواست این طور بیام سراغت، ولی خودت باعث شدی. در طول مدتی که بین تهیه کننده و کارگردان فیلم قاتل اهلی اختلاف پیش آمده بود، خودم را به طور علنی قاطی این ماجرا نکردم، ولی در پشت پرده سعی بسیار داشتم تا سفیر صلح باشم. قبول کن، بدموقعی آتیش بیار معرکه شدی. آخه تو چرا؟ این رسم مروت نیست، پس اینجا نمی توانم سکوت کنم و محافظه کارانه ناظر قضایا باشم. این موضع گیری ام را عین عدالت می دانم، بگذار بگویند باز فلانی سنگ کیمیایی را به سینه زد. اینجا جلوتر از خود کیمیایی، پای فیلمی در میان است که به خاطر دیدگاه و اصول شریفِ جاری در آن باید هوایش را داشت تا آسیب نبیند و درست دیده شود. متعجبم چرا بازیگر اصلی این فیلم هیچ تعصبی نسبت به نقشش و دیدگاه عدالت خواهانه خالق اثر ندارد؟

آقاپرویز تو را یاد سال های ۶٠ و۶١ می اندازم که منشی دادگاه جنایی در کاخ دادگستری بودی و من چند شعبه آن طرف تر… آیا تو همان پرویز آن روزها هستی؟ همان بچه سینه سوخته «باغ آذری» که در کاخ جوانان شوش و گروه تئاتر «کوچ» و بی سیم نجف آباد استخوان ترکانده و معدن و پتک و شب در حلبی آباد را روی صحنه بازی کرده؟ حاج کاظم آژانس شیشه ای که آن طور عاشقانه برای رفیق رزمنده اش رگ گردنی می شود و در بید مجنون چون بید بر سر ایمان خویش می لرزد، چطور اینجا حاج جلال سروش قاتل اهلی و «سیاوش مطلق» (امیر جدیدی) حامی طبقه کارگر را بی خیال و متعرض شده که اصلا چرا هیئت انتخاب جشنواره این فیلم را انتخاب کرده اند؟!

آقاپرویز! جدا از شراکت و سرمایه گذاری و…، واقعاً فیلم دیگری که در آن بازی کرده ای و به هر دلیلی از سوی هیئت انتخاب پذیرفته نشده، بهتر و مهم تر از قاتل اهلی است که این گونه پایش می ایستی و با قاتل اهلی این گونه مواجه می شوی انصاف هم خوب چیزی است. در مقام یک بیننده بی طرف که سال ها سنگ عدالت را در کارش به سینه زده، معتقدم (حتی اگر کیمیایی هوای پسرش، پولاد، را داشته) در نسخه تدوین شده برای جشنواره شخصیت اصلی و مرکزی «جلال سروش» است و اصلا زیر سایه شخصیت «بهمن» گم نشده… وانگهی کارگردان حق دارد با راش های فیلمش و شخصیت های خود همه گونه کاری بکند تا اثر به دنیای موردنظر او و جهان بینی اش نزدیک تر شود.

آقاپرویز! تو که مسعود کیمیایی را – حداقل- به خاطر فیلم های قیصر و داش آکل و گوزنها فیلم ساز مهمی می دانی، چرا حرمت سن وسال و سابقه را نگه نداشتی و با صاحب سرمایه هم صدا شدی؟ داش آکل از پشت خنجر خورد، ولی خودش از پشت خنجر نزد. ای کاش جدال میان تو و کیمیایی به شکل دیگری برگزار می شد و به روزنامه ها و فضای مجازی و «زدی ضربتی، ضربتی نوش کن» کشیده نمی شد تا اغیار با دمشان گردو بشکنند. تو که به حریم کیمیایی راه یافتی و سر سفره اش نشستی، چه می شد به دیدارش می رفتی و در ِاتاق کار یا خانه اش را می بستی و دور از چشم نامحرمان، هرچه دلِ تنگتان می خواست به هم می گفتید؟ آن موقع، مطمئنم کیمیایی موقع خداحافظی دستت را در دستانش می گرفت و روی تو را می بوسید.

آقاپرویز! راستی تو همان پرویز آن سال ها هستی و عوض نشدی؟ همیشه خداخدا کرده ام که به طبقه ام پشت نکنم و گذشته ام را از یاد نبرم. این را به حساب یار گیری نگذار. در این دنیای حسابگر، بد نیست دو کلام حرف حساب شنیدن از یک همکار قدیمی… .



 تاريخ ارسال: 1395/11/13

فرم ارسال نظرات خوانندگان

نام (ضروري):
نظر شما (ضروري):
كد امنيتي (ضروري) :
كد امنيتي تركيبي از حروف كوچك انگليسي است. توجه داشته باشيد كه كد امنيتي به كوچك و بزرگ بودن حروف حساس است.