پرده سینما

ژولیت بینوش با جسد ایزابل آجانی هم قابل مقایسه نیست!

مانی بزرگمهر

 

 

 

 

 

 

 

 

 

-ژولیت بینوش در واکنش به انتقادهای دپاردیو: او را نمی‌شناسم و دلیل این همه خشونت را نمی‌دانم

 

-این ساده لوحانه است که این تصور عامیانه را بپذیریم که علت اصلی انتقاد دپاردیو از بینوش این بوده كه بینوش برای بازی در فیلم بیمار انگلیسی موفق به كسب جایزه‌ی اسكار شده، اما دپاردیو 61 ساله اسکاری در کارنامه اش ندارد.

 

ژولیت بینوشاظهارات صریح ژرارد دپاردیو در مورد جایگاه بازیگری ژولیت بینوش در رویدادهای قابل توجه هفته گذشته بود. هفته گذشته دیپاردیو ضمن انتقاد از بی‌استعدادی ژولیت بینوش گفته بود «از نظر من بینوش هیچ است و واقعا نمی‌فهمم كه دلیل شهرت و محبوبیت چنین بازیگری چه چیزی است؟ بینوش در مقایسه با دیگر بازیگران زن فرانسه همچون ایزابل آجانی و فانی آردان هیچ است. من حقیقتاً دوست دارم بدانم كه چرا این بازیگر طی این همه سال مورد احترام و اطمینان بوده است. او هیچ چیز برای گفتن ندارد، حقیقتاً هیچ چیز... او هیچ چیز نیست.»

نکته جالب توجه این است که بینوش در پاسخ به دیپاردیو به ترفند «روشنفکرانه»ای متوسل شده و استراتژی کلیشه های «نمی دانم، نمی شناسم، نخوانده ام» را در پیش گرفته است. به گزارش  ایسنا ژولیت بینوش، در پاسخ به اظهارات دپاردیو گفته: «من او را نمی‌شناسم و واقعاً نمی‌دانم با او چه كرده‌ام... من می‌دانم ممكن است شما بازیگری را دوست نداشته باشید و از كارهای او خوشتان نیاید؛ اما دلیل این همه خشونت را در صحبت‌های او متوجه نمی‌شوم.»

این ساده لوحانه است که این تصور عامیانه را بپذیریم که علت اصلی تنفر دپاردیو از بینوش این است كه بینوش برای بازی در فیلم بیمار انگلیسی موفق به كسب جایزه‌ی اسكار شده، اما دپاردیو 61 ساله كه در سال 1990 بهترین بازیگر مرد جشنواره‌ی كن شناخته شده، اسکاری در کارنامه اش ندارد.  فراموش نکنیم غولی مثل دپاردیو که تاكنون در حدود 200 فیلم سینمایی بازی كرده، تاکنون هرگز نقش مقابل بینوش را در هیچ فیلمی ایفا نكرده؛ بنابراین مسئله شخصی با او ندارد.

اگرچه بینوش گفته از انتقادات تند دپاردیو ناراحت نشده است «او می‌تواند مرا به‌عنوان یك بازیگر دوست نداشته باشد. اما نمی‌فهمم چرا اینگونه رفتار می‌كند. این مشكل خود اوست.» اما آیا واقعاً دپاردیو را نمی شناسد؟! دپاردیو در سال 1991 بهترین بازیگر مرد جوایز گلدن گلوب شناخته شد و در سال 1985 جایزه‌ی بهترین بازیگر مرد را از جشنواره‌ی ونیز گرفت و در سال 1997 شیر طلای افتخاری ونیز را به پاس یك عمر دستاورد سینمایی كسب كرد. او برای سالها سمبل سینمای فرانسه بود.

به اعتقاد من در انتقاد دپاردیو از بینوش حقیقت بزرگی نهفته است که با اعطای جایزه بهترین بازیگر زن در فستیوال کن 2010 برای فیلم کپی برابر اصل به بینوش تحت الشعاع قرار نمی گیرد. واقعیت این است که بینوش با آن چهره سنگی و بی حالت و پیکر بدقواره تا هزار سال دیگر با جسد ایزابل آجانی هم قابل مقایسه نیست. و این واقعیت آنقدر تکان دهنده است که با هیچ چیزی از جمله اعطای جایزه اسکار، خرس نقره‌ای جشنواره‌ی برلین، و یا جایزه بهترین بازیگر زن جوایز بفتا برای فیلم بیمار انگلیسی  به بینوش تحت الشعاع قرار نمی گیرد. همانطور که نامزدی بینوش برای اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن در سال 2001 برای فیلم شكلات و یا اعطای جایزه دوربین برلیناله در سال 1993 به او تأثیری بر این معادله ندارد.

واقعیت این است که دو-سه دهه گذشته جریان کلی سینما آگاهانه یا ناخودآگاه به سوی انتخاب بدترین ها به جای بهترین ها سوق پیدا کرده است و اهمیت دادن به ژولیت بینوش یکی از مصادیق این توجه است. بینوش بازیگر خوبی نیست، بلکه در حقیقت بازیگر هوشمندی است که هم خوش شانس بوده و هم فیلمنامه های خوبی را انتخاب کرده است. از زمان سبکی تحمل ناپذیر بار هستی (اقتباس از رسم افتاده فیلیپ کافمن از رمان درخشان میلان کوندرا) بینوش آموخت که باید انتخاب های «روشنفکرانه»تری در کارنامه اش داشته باشد تا بیشتر به چشم بیاید. همین تلقی هوشمندانه بود که بینوش را به جای پذیرفتن پیشنهاد استیون اسپیلبرگ برای بازی در فیلم پارک ژوراسیک به سمت آبیکیشلوفسکی سوق داد. بینوش در مهمترین آزمون دوره زندگی اش برنده شده بود. رد اسپیلبرگ و قبول کیشلوفسکی. لازم نبود تا پایان عمرش او «بازی» کند؛ بلکه فقط کافی بود «حضور» داشته باشد. وقتی دو سال بعد برای فیلم بیمار انگلیسی آنتونی مینگلا برنده جایزه اسکار شد، آدم های اهل فن اهل بدسلیقگی آکادمی اسکار حیرت کردند. این حتی از اسکار تعارفی الیزابت تیلور برای فیلم باترفیلد 8 (1960)هم بدتر بود! گام های بعدی بینوش همچنان نمایشگر استعداد حداقل او در حیطه بازیگری بودند.

بله! دپاردیو حق دارد. چرا حق نداشته باشد. بازی های تخت و تکراری بینوش در سطح بالاترین فیلم های خود، کجا می تواند با غوغای ایزابل آجانی در معمولی ترین یا نخستین فیلم هایش برابری کند؟! وقتی او نقش آدل هوگو را در داستان آدل ه ایفا کرد، چنان نقشی را رقم زد که امثال بینوش تا صد سال دیگر هم به گردش نخواهند رسید.

 

در همین رابطه بخوانید

دپاردیو: ژولیت بینوش یک بازیگر بی استعداد است


 تاريخ ارسال: 1389/6/13
کلید واژه‌ها:

نظرات خوانندگان
>>>negin:

انصافا بی انصافی محض بود ژولیت بینوش فوق العاده است ...البته ایزابل آجانی هم همین طور بازیش حتی تو معمولی ترین نقش ها نفس گیرومتفاوته

3+1-

يكشنبه 13 مهر 1393



>>>کوروش:

بنظر من حداقل توفیلم بیمار انگلیسی بینوش زیاد خوب باری نکرد. بازی کریستین اسکات توماس خدا بود خود خدا . اگه عاشق بوده باشید و به چشمای یه دختر نگاه کرده باشید و اون دختر از نگاه شما چشاشو بدزده اونوقت میفهمید من چی میگم . تو صحنه دنسی که با هم داشتن تو اوایل فیلم چشمای کریستین از واقعیت بیشتر واقعیته .نمیتونم بیان کنم منظورمو خوب. در این فیلم بینوش واقعا واقعا به گرد کریستین نمیرسه . باقی فیلمها رو کاری ندارم.مثلا شکلاتش قشنگ بود .در مجموع به خود من زیاد فاز مثبت نمیده بینوش.ضمنا اسکار بردن زیاد چیز خاصی نیس حدی نگیرید .باورکنیم که جایزه اسکار و جایزه نوبل در بعضی رشته ها دیگه سیاسی شده و ارزشش مثل سابق نیس.میتونید به شکل اماری بررسی کنید.حتی ملکه زیبایی تعیین کردن و خیلی چیزای دیگه.بطور مثال واقعا آیشواریا باید ملکه زیبایی میشد .زیباست و لی زیباتر از اون فراوونه. این مساله کاملا سیاسیه و جایگاه هند رو تثبیت کرد.همینطور اسکار برای اسلام داگ میلیونر که بنظر من اونقدر خفن نبود ولی بخاطر جایگاه سیاسی بالایی که هند داره بازی میکنه اینو بهش دادن. من اخه تو هندوستان زندگی میکنم و میدونم داستان پیشرفت اینا به چه شکله

0+1-

جمعه 10 تير 1390



>>>علی اکبر:

جالب و تحسین بر انگیز اگر کسی بیمار انگلیسی را ندیده باشد شاید با کلام بی مقدار شما قضاوتی نادرست از بینوش داشته باشد به تمام خوانندگان این خزعبلات فقط تماشای یک باره این فیلم را توصیه میکنم "واقعیت این است که بینوش با آن چهره سنگی و بی حالت و پیکر بدقواره " این قسمت را حقیقتا نا عادلانه میدانم حاضر نیستم یک عکس بینوش با آن لبخند محو را با تمام فیلم های بازیگران خوش قواره و زنان زیبایی که شما فقط به خاطر چهره و استیل میپسندیدشان عوض کنم تاسف

4+0-

چهارشنبه 12 آبان 1389



>>>سعید.:

عکس بسیار زیبایی است.!!

0+0-

شنبه 13 شهريور 1389



>>>رضا:

ایزابل آجانی در لباس هر دوره ای، تماشاگر را وادار می کند دنیای آن دوره را جوری باور کند که گویی در زمان حال می گذرد- دیوید تامسون

1+0-

شنبه 13 شهريور 1389



>>>رامین:

با سلام جناب اقای بزرگمهر وقتی نقد یا بهتر بگم نظرتان را راجع به فیلم به رنگ ارغوان خواندم به خودم گفتم خدا را شکر که نویسنده مقاله مسندی از قضاوت در اختیار ندارد و گر نه چه بسا حکم ترور ابراهیم حاتمی کیا را توسط همان مامور امنیتی به سناریو فیلم اضافه میکرد. اما اکنون که تازه ترین افاضات حضرتعالی را در قالب نقد سینمایی که جه عرض کنم ..... در مفهوم غرض شخصیتان مطالعه کردم .از شما چه پنهان هزار احسنت و مرحبا نثار ژولیت بینوش کردم به خاطر بازی ماندگارش در نقش هانا در بیمار انگلیسی یا بازی لطیف و استادانه اش در فیلم شکلات و یا حتی سالها قبل از ان وقتی که بازی قدرتمندانه اش در فیلم سبک تحمل ناپذیر تحسین منتقدان سینمای جهان را به همراه داشت. اما دوست عزیز اگر غول سینمایی شما یعنی ژرار دی پاردیو با دریافت چندین جایزه اروپایی سمبل سینمای فرانسه به حساب میاید که اگر هم بیاد سخنی به گزاف نیست چرا هنرمندی چون ژولیت بینوش با در دست داشتن همان جوایز در مقیاس و کمیتی به مراتب بیشتر در این جایگاه نمی ایستد؟. واگر بدانیم که او تنها هنرپیشه زن تاریخ سینماست که تمامی جوایز معتبر سه گانه اروپایی را همراه با اسکار . گلدن گلوب و دها افتخار دیگر بدست اورده و بارها مورد تحسین بزرگان سینما چون اسپیلبرگ .اسکورسیزی و.....قرار گرفته و این در حالی است که فقط ۴۶ سال از عمرش میگذرد ایا روا نیست بجای اینکه او رابا جنازه ایزابل اجانی و یا فنی اردان در یک مسابقه دو شرکت دهیم تا ببینیم ایا به گرد پای هم خواهند رسید یا خیر؟ بار دیکر به تماشای شاهکارهایی چون بیمار انگلیسی و یا شکلات بنشینیم و بازیهای ظریفش را ببینیم؟ بیاموزیم که دفاع از ارزشهای کسی از راه تخطیه دیگری بدست نمیاید.

2+0-

شنبه 13 شهريور 1389




فرم ارسال نظرات خوانندگان

نام (ضروري):
نظر شما (ضروري):
كد امنيتي (ضروري) :
كد امنيتي تركيبي از حروف كوچك انگليسي است. توجه داشته باشيد كه كد امنيتي به كوچك و بزرگ بودن حروف حساس است.